-
Lees verder →: Als alles achter de rug isVanmorgen werd ik wakker en heel even was het gewoon een nieuwe dag. Geen afspraken rondom paps, niets meer dat geregeld moest worden, geen tekst die nog afgemaakt moest worden en geen filmpje waar nog een laatste aanpassing aan nodig was. De uitvaart is geweest. Alles waar we de afgelopen…
-
Lees verder →: Het kompas van binnenJe luistert naar je playlist van Thomas Bergersen en ineens komt dat ene nummer voorbij. En dan exact op het juiste moment. Tussen al die andere nummers, de stem, de melodie, ineens raakt hij je daar waar je het echt heel diep van binnen voelt. Compass van Two Steps From…
-
Lees verder →: Nog steeds verwonderdRegelmatig speel ik nog een potje Call of Duty, of duik ik in Battlefield 6, waarin ik even helemaal kan verdwijnen. En soms lees ik dan in een comment onder een YouTube video: “Man, ik word oud… bijna 30.” Dan moet ik altijd glimlachen. Bijna dertig. Ik ben inmiddels een…
-
Lees verder →: Omgaan met onrust in m’n hoofdSoms is het net alsof mijn hoofd een eigen routeplanner heeft. Nog voordat ik er erg in heb, ben ik alweer drie afslagen verder. Het begint met iets heel eenvoudigs, een boodschappenlijstje bijvoorbeeld. Maar binnen een paar seconden ga ik van dat lijstje naar dat ietwat stroeve gesprek van gisteren.…
-
Lees verder →: Als liefde niet te vervangen isSoms zegt iemand iets wat goedbedoeld is, en toch voel je, vaak al voor de zin is uitgesproken dat het je niet raakt. “Er is toch nog genoeg om voor te leven?”“Je kinderen zijn er nog.”“Je kunt nog lekker de krant lezen.”“Er is zoveel moois op televisie.”“Ga eens naar een…
-
Lees verder →: De route zelfVanmorgen, toen mijn gordijnen automatisch open gingen (ik heb een heerlijk zelf gebouwd Smart Home), was het buiten gevoelsmatig net even anders licht dan anders. Niet heel speciaal of zo, alsof de wereld ineens was veranderd, maar meer een zachte gloed. Vanuit mijn woonkamerraam keek ik met een glimlach…
-
Lees verder →: Tanzbödeli-trailDe dag begon vroeg en rustig. Ik had geen haast, niet dat gevoel van moeten, maar wel die lekkere spanning die je voelt als je weet dat er iets bijzonders op je wacht. Buiten hing die typische Zwitserse ochtendfrisheid in de lucht terwijl ik aan het ontbijt zat met een…
-
Lees verder →: Het kostbare momentSommige momenten glijden voorbij zonder dat je weet dat het de laatste was. Het is niet iets dat zich aandient als de laatste keer, geen punt dat je bewust zet. Het gebeurt ergens onderweg, bijna ongemerkt. Je merkt het pas achteraf, in plaatsen of op plekken waar je vroeger vaak…
-
Lees verder →: Tussen weten en wachtenDeze overdenking, deze gedachte, speelt al wat langer door mijn hoofd. Eerst nog een beetje op de achtergrond, maar de laatste tijd steeds vaker. Er is een datum waar ik naartoe leef, maar eigenlijk merk ik al veel langer dat er iets aan het veranderen is. Dat gevoel dringt zich…
-
Lees verder →: Het vonkjeSoms merk je pas dat er iets veranderd is als je er even bij stilstaat. Niet omdat er om je heen ineens van alles anders is. Het leven gaat gewoon door, de dagen vullen zich en je doet wat je altijd doet. Maar ergens merk je dat iets wat vroeger…

