One small step for man, one giant leap for mankind.
Zo ver wil ik niet gaan met dit blog, maar toch voelt het voor mij wel als een behoorlijke stap. Waarom doe ik dit eigenlijk, waarom wil ik dit? Het is toch makkelijker om niets te doen, lekker tv kijken, wat surfen, Facebook scannen, zoveel mogelijkheden om de tijd te vullen. Tijd vullen, of eigenlijk: tijd doden. En daar zit hem precies het verschil, want voor mij is dit geen tijd doden. Het is mijn gedachten aan het digitale papier toevertrouwen, opschrijven wat me bezighoudt, delen wat me raakt, met anderen, misschien wel complete vreemdelingen, gewoon omdat het kan en omdat ik graag mijn gedachten wil delen.
Tussen de berichten zal vast veel tijd zitten, en dat geeft niet. Schrijven doe je vanuit plezier, omdat je voelt dat je iets kwijt wilt, niet omdat het moet.
Tot de volgende blog
Geef een reactie