Soms merk je het pas als het stil wordt. Niet om je heen, want het leven gaat gewoon door zoals het altijd gaat, maar ergens diep van binnen. Op een plek waar het ooit vanzelf sprak, waar iets zat wat richting gaf, wat energie gaf, wat je dreef zonder dat je er over hoefde na te denken. En dan is er op een dag gewoon minder van. Niet weg, maar ook niet meer dat vertrouwde gevoel van weten waar je naartoe wilt.
Weet je, ik heb lang gedacht dat je passie moest vasthouden, koesteren bijna. Dat als het minder werd, er iets mis was. Dat je harder moest zoeken, opnieuw moest aanwakkeren wat er blijkbaar niet meer vanzelf was. Maar hoe harder je dat probeert, hoe verder het soms wegglijdt. Alsof het zich niet laat dwingen, alsof het zijn eigen tempo heeft en jij daar weinig over te zeggen hebt.
Omdat ik dat gevoel wilde begrijpen ben ik er over gaan lezen, op zoek naar herkenning maar ook naar inzicht. En wat ik tegenkwam raakte me. Over een schrijfster die midden in een creatief dal haar handen in de aarde stak, niet als strategie, niet als plan, gewoon omdat tuinieren haar iets deed. Ze lette niet op of het werkte. Ze was gewoon bezig, onbekommerd, zonder druk. En terwijl ze een tomatenplant uit de grond trok, wist ze ineens hoe het verder moest met waar ze al zo lang mee worstelde. Niet omdat ze er naar zocht, maar juist omdat ze er even helemaal niet mee bezig was.
Dat is wat nieuwsgierigheid doet wat passie niet kan. Het vraagt niets terug. Je duikt ergens in omdat het je interessant lijkt, niet omdat het ergens toe moet leiden. Geen verwachting, geen resultaat, geen verhaal dat je aan anderen moet kunnen vertellen. En juist in die luchtigheid, in dat even loslaten van het moeten, ontstaat er ruimte in je hoofd. En in die ruimte kan iets bewegen wat zich onder druk nooit zou laten zien.
Misschien is dat de eigenlijke omkering. Niet op zoek gaan naar de oude vlam maar jezelf toestemming geven om het klein te houden. Gewoon volgen wat je aandacht trekt, hoe onbelangrijk het ook lijkt. Want soms keert het niet terug omdat je het hebt gezocht, maar omdat je ergens anders mee bezig was en het gewoon vanzelf weer opdook. En dat is genoeg. Eén klein vonkje, ergens onderweg, is soms al genoeg om weer iets in gang te zetten.
Geef een reactie